ایستگاههای سوختگیری هیدروژن بر اساس روشهای تامین هیدروژن، عمدتاً به ایستگاههای سوختگیری هیدروژن تامینشده خارجی و ایستگاههای سوختگیری هیدروژن تولید داخلی تقسیم میشوند. ایستگاههای سوختگیری هیدروژنی که از خارج تامین میشوند، هیدروژن را از پایگاههای تولید هیدروژن خارجی از طریق تریلرهای لوله{{1} طولانی، تانکرهای هیدروژن مایع یا خطوط لوله دریافت میکنند. ایستگاههای سوختگیری هیدروژن تولید شده داخلی از فناوریهای تولید هیدروژن توزیعشده، از جمله اصلاح گاز طبیعی، الکترولیز آب و متانول-برای تولید-هیدروژن استفاده میکنند. ایستگاه های یکپارچه تولید و سوخت گیری هیدروژن، ذخیره سازی و حمل و نقل هیدروژن میانی را کاهش می دهد و هزینه ها را کاهش می دهد.
ایستگاههای سوختگیری هیدروژن در درجه اول فشار سوختگیری 35 مگاپاسکال و 70 مگا پاسکال را برای رفع نیازهای انواع مختلف خودروهای پیل سوختی هیدروژنی ارائه میکنند. 70سوختگیری مگاپاسکال به هیدروژن قبل-خنکشده تا -40 درجه نیاز دارد. فناوری کنترل سوختگیری سریع هیدروژن 35 مگا پاسکال کشور من مبتنی بر سیلندرهای ذخیرهسازی هیدروژن نوع III تولید داخلی به سطح بینالمللی پیشرفته رسیده است، اما ماشینهای سوختگیری 70 مگا پاسکال هنوز در مرحله نمونه اولیه هستند و کمپرسورهای 90 مگا پاسکال در حال توسعه فنی هستند.
هیدروژن مستعد نشت، اشتعال و انفجار است. بنابراین، طراحی ایستگاه سوختگیری هیدروژن باید از مقررات سختگیرانه پیروی کند. سیستم فرآیند باید مجهز به سیستم خاموش کردن اضطراری-، دستگاه های هشدار دهنده نشت یابی، و دستگاه های خاموش کننده بیش از-محدود باشد. هنگامی که محتوای هیدروژن موجود در هوا به 0.4% رسید، یک سیستم اگزوز اضطراری باید قفل شود تا زمانی که به 1% رسید فعال شود، و سیستم خاموش کردن اضطراری باید زمانی که به 1.6% رسید فعال شود. کمپرسور یکی از خطرات ایمنی کلیدی است، زیرا در معرض نشتی به دلیل خرابی آب بندی است. اتاق های دارای خطر انفجار باید مجهز به امکانات کاهش فشار و تهویه اضطراری باشند.






